Praksa pravosudnih organa Republike Srbije, slično drugim zemljama u centralno istočnoj Evropi, karakteriše se prekomernom upotrebom mere pritvora. Ono što opisuje Srbiju je specifična atmosfera kroz koju se manifestuje pogrešno razumevanje mere pritvora kao ultima ratio.
Ovu tvrdnju podupiru brojni indikatori poput medijskih natpisa, stava javnog mnjenja, izjava vodećih političkih ličnosti ali i samih praksi pravosudnih organa i tretmana koji lica kojima je određena mera pritvora imaju. Postojeći zakonodavni okvir predviđa niz alternativnih mera, koje se prema podacima saradnika Beogradskog centra za ljudska prava izriču izuzetno retko.
Takođe, postojeća praksa suprotna je standardima Evropskog suda za ljudska prava, ali i drugim međunarodnim standardima koji se odnose na ostvarivanje i zaštitu prava lica lišenih slobode. Pritvor se u Srbiji doživljava kao kazna, a ne kao sredstvo za obezbeđenje prisustva okrivljenog i nesmetanog vođenja krivičnog postupka.
Ova stručna rasprava prilika je za javnu debatu o postojećoj praksi, finansijskim posledicama pritvaranja i socijalno-ekonomskom aspektu ove mere po pritvorenike, njihove porodice i celokupno društvo. Tokom stručne rasprave biće predstavljeni rezultati istraživanja saradnika Beogradskog centra za ljudska prava, kao i kratak video spot informativno edukativnog karaktera. Fotografija i tekst preuzeti sa sajta Medija centra…
